Hanneke “Ik heb minder koopdrang”

Hanneke de Jong is 38 jaar en woont in Bilthoven. Ze is moeder van twee lieve dochtertjes en werkt op dit moment voor een goede doelen organisatie in Amsterdam aan een project op het gebied van duurzame mode. Ook maakt ze podcasts: ‘Stof tot nadenken’ waarin ze in gesprek gaat met veranderaars en ondernemers die op hun eigen unieke wijze een bijdrage leveren aan een schonere en duurzamere kledingindustrie.

Wat was voor jou de aanleiding om op een gegeven moment te veranderen op het gebied van kleding consumptie? En sinds wanneer ben je daar mee bezig?
Na het zien van de documentaire The True Cost, nu zo’n drie jaar geleden, ben ik anders gaan kijken naar de manier waarop ik kleding consumeer. Deze documentaire heeft bij mij een indrukwekkend en onuitwisbaar beeld achtergelaten, over hoe kledingwerkers en onze planeet lijden door de immense en mega vervuilende fast fashion industrie. Ik wist wel dat er bepaalde misstanden waren, maar om te beseffen dat het zo erg was en om zelf in actie te komen, had ik blijkbaar deze beelden nodig. Wat naar mijn mening nou ook precies de kern van het probleem is. Ik denk dat iedereen van nature wil bijdragen aan een betere en duurzamere wereld en ook weten we dat onze consumptiekeuzes daar invloed op hebben. Echter het is zo onzichtbaar gemaakt waar onze kleding vandaan komt en hoe deze geproduceerd wordt dat we o.a. documentaires als deze nodig hebben om dat weer transparant te maken.
Want nee, wij in Nederland worden niet geconfronteerd met indigoblauw gekleurde rivieren door kledingverf dump en ook zien we onderweg naar ons werk niet de vele vuilnisbelten met enorme hopen weggegooide niet verteerbare kleding zoals bijv. de mensen in China en India dat zien. Dit gaf mij een harde realiteit check om met eigen ogen (weliswaar nog steeds op afstand) de alles verwoestende impact te zien van onze kledingproductie op zowel de natuur als de mens. Goedkope kleding betekent dus niet dat de productie hiervan niets kost, maar dat de echte prijs betaald wordt door kledingwerkers (onderbetaald, ziekmakend) en de planeet. Het telen van bijv. katoen legt heel veel land- en waterdruk op. Om nog maar te zwijgen over de hele reis per vliegtuig of ander vervoer wat een t shirt moet afleggen om hier in de winkel te belanden. Vanaf dat moment kon ik simpelweg niet meer wegkijken en was dit het bepalende moment om mijn eigen kleding consumptie eens onder de loep te nemen en te kijken wat ik beter kon doen.

Hoe heb je dit vervolgens aangepakt?
Deze docu maakte op de een of andere manier een soort van strijder in me los en ik wilde het liefst meteen op de barricade springen. Nou ja figuurlijk dan, in werkelijkheid was het minder heldhaftig en er bleek ook niet stiekem een Greta Thunberg in mij verscholen. Maar wel kreeg ik dat onrustige prangende gevoel iets te willen bijdragen en te doen. Simpelweg ben ik begonnen met minder maar beter te kopen. Dus het mijden van fast fashion (geloof me met die op het netvlies gebrande filmbeelden, wordt het heel makkelijk hier weerstand aan te bieden). Ook heb ik naast een papier, plastic en gft bak nu een textielbak staan. Hier gaat kleding in die wij niet meer dragen en eens in de zoveel tijd maak ik een shifting wat doorgegeven kan worden of wat naar Sympany of andere kledingcontainer kan. Er beland in ieder geval geen textiel in de vuilnisbak.

Ook vroeg ik me af waarom ikzelf en mijn omgeving het eigenlijk zo weinig of niet over dit ontzettend vervuilende gebeuren hadden. Wellicht omdat kleding an sich een mooi, zacht, aaibaar product is wat je ontzettend goed kan doen voelen. Door die schoonheid en omdat zo onzichtbaar is geworden hoe en waar onze kleding gemaakt wordt staan we er gewoonweg niet meer bij stil. Of we doen liever alsof we niks van die andere duistere kant weten en laten het voor wat het is, namelijk die grote industrie met miljoenen modewerkers en haar onverwoestbare sporen van vervuiling ver weg van ons. Ik hoop dat steeds meer mensen beter geïnformeerd raken en daardoor met elkaar het positieve gesprek aangaan. Waardoor dit onderwerp weer dichterbij gebracht wordt en we beseffen dat we allemaal invloed kunnen uitoefenen om dit te keren. Wij als consumenten kunnen namelijk een positieve impact maken en deze industrie veranderen. Dus we moeten i.p.v. groot, abstract en negatief denken naar klein, concreet en positief doen! Iedereen kan, iedere dag opnieuw een kleine keuze in de goede richting maken. Als we dit met heel veel mensen samendoen geloof ik echt dat dit verandering gaat brengen. En dus ben ik meer hierover gaan praten met vriendinnen en mensen uit mijn omgeving. Dat werkt aanstekelijk heb ik gemerkt want als iemand ziet dat zijn of haar vrienden, familie, collega’s, buren iets doen is hij of zij zelf ook meer geneigd dat te doen. En op deze leuke manier verspreidt zich bijna als vanzelf een nieuwe planeet vriendelijke kleding norm: )

Hoe zou je je winkelgedrag op modegebied nu omschrijven? En hoe zag dat er voorheen uit?
Vooropgesteld dat ik ervan houd om mezelf en mijn kinderen leuk aan te kleden en echt heel blij van mooie kleding kan worden, ben ik eigenlijk nooit echt een notoire veel shopper geweest. Ik kocht vooral met wisseling van de seizoenen i.p.v. dat ik wekelijks de stad in ging en veel losse items kocht. Maar ook ik keek vaak verlekkert in m’n mailbox naar al die verleidelijke mailtjes waar m’n telefoon al even opgewonden van ging trillen in mijn broekzak: Ja hoor weer 10 mailalerts met schreeuwende titels als ‘ your new wardrobe essentials’ ‘nieuw binnen en sale started 30% don’t miss out!’ ‘checklist: new trends this is what you need for summer’ ‘en ga zo maar door. En ja inderdaad deze zijn afkomstig van winkels waar ik ooit heb gekocht of me heb aangemeld en om e.e.a. onverklaarbare reden nooit de moeite heb genomen om me voor af te melden, want lees: gedoe kleine lettertjes van de unsubscribe link te vinden, nee dan liever iedere keer die mail wissen en wellicht toch stiekem nog heel even kijken naar die checklist en wat ik blijkbaar niet mag missen..Nu maakt het me gek en vind ik het zo langzamerhand dood vermoeiend om zo opgejaagd te worden. Ik bepaal immers toch zelf wel wat ik nodig heb en wil kopen?
Tegenwoordig heb ik me dus maar wijselijk afgemeld voor deze mailings. Ook als ik, zoals afgelopen vakantie, onverhoopt door een grote winkelstraat slenter waar ik om me heen bergen onverkochte mooie kleding in de mega sale zie….Ik kan me dan serieus afvragen waar blijft dit allemaal? Ik heb eerlijk gezegd minder koopdrang en daarbij helpt het ook dat er tegenwoordig steeds meer mooie initiatieven en ondernemers opstaan die ons duurzamere kledingconsumptie keuzes geven. Zo schaf ik sinds kort voor mijn kinderen per seizoen een Minibox (kledingbox met 6-8 mix en match items) waar ze het hele seizoen mee doen en kwalitatief goede kleding bevat wat daarna nog mooi is en door kan naar andere kinderen. Ook huurde ik zelf deze zomer voor het eerst een paar prachtige jurken bij Spinning Closet (verhuurservice van designer kleding) voor een bruiloft en vakantie, wat ik zo weer zou doen. Want zeg nou zelf een jurk aanschaffen die je slechts een paar keer draagt en daarna in je kast verdwijnt kan beter toch gedragen worden door andere vrouwen.

Welk effect (op jezelf) heb je gemerkt sinds je hier bewuster mee omgaat?
Ik ben meer actief op zoek gegaan naar informatie over duurzame kleding. Ook ben ik mezelf meer vragen gaan stellen wanneer ik op het punt sta om kleding aan te schaffen. Vragen zoals: hoevaak ga ik dit item dragen, kan ik het bij andere items uit mijn kast combineren en waar is het van gemaakt? Maar vooral ben ik heel erg bewust van het feit dat ik zelf bepaal wat en hoe ik koop. Je hoeft immers niks te kopen als je dat niet wilt. En dat op zichzelf vind ik een hele prettige en bevrijdende gedachte. Als consument heb je iedere dag zelf een keuze, ook als is dat een kleine stap, om positief bij te dragen. Dat besef geeft me het gevoel dat ik mede kan bepalen wat en hoe geproduceerd wordt. Immers als wij allemaal de fast fashion kleding links laten liggen en enkel vragen om kwalitatief goede en recyclebare kleding gemaakt onder ethisch verantwoorde omstandigheden, dan bepalen wij de vraag en rest de makers niets anders dan dit op te volgen met passend aanbod.

Welke uitdagingen kom je tegen?
Ook al heb ik best wat gelezen en een aantal documentaires gezien welke mij bewuster hebben gemaakt op het gebied van mijn kleding consumptie. Ik vind het nog zeker niet altijd even makkelijk om ook echt duurzame kleding te vinden en zwicht ook zeker nog wel eens voor een kledingstuk waar ik esthetisch toe aangetrokken wordt en wat niet van organic katoen is gemaakt. Ik hoop dan ook dat in de nabije toekomst kleding alleen nog maar gemaakt zal worden van een volledig biologisch afbreekbaar materiaal, zodat we ons helemaal niks meer hoeven af te vragen. Dan kunnen we ons afgedragen T-shirtje gewoon begraven in de tuin waar het dient als voeding voor wormen. Wat een verademing om alleen nog maar één goede keuze te hebben, zonder dat we de aarde verder uitkleden!

Aan welke tips heb je het meeste gehad? En waar heb je deze gevonden?
Zoals al gezegd ben ik zelf getriggerd door de documentaire: The True Cost wat dus ook mijn kijktip is. Het was mijn bepalende moment om het anders te gaan doen. En ik denk dat deze docu op anderen eenzelfde onuitwisbare indruk zal maken. Als boekentip zou ik aanraden:
The Conscious Closet om meer wegwijs te raken in hoe je zelf met simpele dagelijkse keuzes goed kunt doen zonder in te boeten op je eigen unieke stijl. En wil je weten waar je leuke en duurzame kleding(merken) kunt vinden, kijk dan eens op de websites van Fair Friday (www.fairfriday.nl ) en Project Cece (www.projectcece.nl)

Wat zou je anderen mee willen geven die hier nog niet mee begonnen zijn maar wel interesse hebben in een verandering?
Ga doen en praat erover met elkaar! Gewoon beginnen met een kleine, concrete actie bijvoorbeeld om iets te noemen: stoppen met kleding weggooien in de huishoud kliko. Dit hoor ik echt nog heel veel om me heen en is het meest vervuilende wat je kunt doen, omdat dit de kledingafvalberg vergroot. Wellicht helpt het als je je bedenkt wanneer je iets weg gooit…dat er geen ‘weg’ is. Je gooit iets niet weg en dat het dan oplost in het luchtledige. Het komt altijd ergens terecht..
Leg je kleding die je niet meer draagt apart, geef het door aan anderen, laat het repareren of breng het eens in de zoveel tijd naar een kledingcontainer of geef het aan liefdadigheidsorganisaties. En echt je zult zien het is leuk om er mee bezig te zijn, het geeft je een ontzettend goed en betekenisvol gevoel!

 

 

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.

To see the Instagram feed you need to add your own API Token to the Instagram Options page of our plugin.